Od ziarna (z inspiracji „Stalkerem” Tarkowskiego)

„Wszystko zaczyna się od ziarna”
 – ot jedno ze zdań
 które może powtórzyć nawet dziecko

Ale…
skoro jest to zdanie oczywiste
to dlaczego nie potrafimy docenić:
     przelotnych mgnień duszy
     małych nieopierzonych myśli
     chwil ciszy spędzonych na modlitwie
     jednej litery napisanej z miłością
     liści spadających prosto w ręce
     ???

 Znany jest także inny komunał
 „Każdy początek jest trudny”
 zatem, czemu się wstydzimy:
     dziwacznych i głupich pomysłów młodzieńczych
     pierwszego poematu, który wylądował w koszu
     niezdarnego pierwszego pocałunku
     pokracznych ruchów na ziemi nieznanej
     pierwszej Straty, która zabolała niemiłosiernie
     ???

 Tata mawiał:
 (gdy nie mogłem sobie poradzić z jakimś wyzwaniem)
 „jak już tego w końcu się nauczysz, to będzie to dla ciebie proste”
 gawiedź podziwia cyrkowego linoskoczka,
 mimo że on sam wykonując tę samą akrobację po raz setny,
 już się nią męczy – z rutyny, marazmu, nudy

 Wszakże
 „twardość i siła to towarzysze śmierci
 zwiewność i słabość są przejawami życia”
 bo
 „w chwili narodzin człowiek jest słaby i wiotki
 w chwili śmierci – twardy i sztywny”

 chciałbym wciąż nieumieć wielu rzeczy
 a później
 pojąć tę jedną Najważniejszą,
 by móc spokojnie umierać


                        Wiersza początek: 2017 – koniec: 2023
                                         (Rzym)      (Żegrze)